Polacy, szczególnie nastoletni są z reguły mało tolerancyjni. Jeśli przechodzi osoba o ciemniejszym kolorze skóry od naszego nazywamy ją czarnuchem lub murzynem. Jeśli przejeżdża obok nas na wózku inwalidzkim osoba niepełnosprawna nazywamy ją kaleką. Przykładów jest więcej jak np. osoby z niepełnosprawnością intelektualną od zawsze były i już chyba będą wyzywane od daunów i debili, a przecież każdemu mogło się to przytrafić. Równie wielkim powodem do żartów jest widok osób głuchoniemych porozumiewających się między sobą językiem migowym, ale dlaczego? Jestem pewna, że to wszystko jest spowodowane chęcią "popisu" przed koleżankami, czy kolegami, ale ja tego nie rozumiem. Gdy widzę takie dzieciaki, które wyśmiewają się z chorych osób mam ochotę podejść i bardzo porządnie walnąć ich w te puste łby. Dlaczego one nie rozumieją, że one również mogły być chore i to z nich można byłoby stroić sobie żarty?
